«Η νύχτα των παλιάτσων» – Τσιριτσάντσουλες

P17

«Μια ιστορία θα σας πω, που γράφτηκε με αίμα. Που μες του χρόνου την καρδιά, συνέβηκε στα ξένα…»

Έτσι ξεκινά η «Νύχτα των Παλιάτσων» γραμμένη ολόκληρη σε δεκαπεντασύλλαβο από τον Μαρίνο Μουζάκη της θεατρικής ομάδας Τσιριτσάντσουλες, ο οποίος υπογράφει και τη σκηνοθεσία και τη μουσική της παράστασης, ενώ κρατά και τον ρόλο του αφηγητή-τραγουδιστή. Είδα την παράσταση εχθές στο θεατράκι της Λακήθρας στην Κεφαλονιά και μπορώ να πω ότι ενθουσιάστηκα!

Οι συντελεστές τη χαρακτηρίζουν ως «λαϊκή όπερα» καθώς είναι διανθισμένη με μουσικές από πολλές περιοχές της Ελλάδας και το έμμετρο κείμενο είναι απολαυστικό. Αν και η ιστορία περιγράφει την τραγική μοίρα των ανθρώπων που ζουν υπό σκληρά καθεστώτα και που οδηγούνται στον πόλεμο και την καταστροφή από τις αποφάσεις των κυβερνώντων, η παράσταση βγάζει άφθονο γέλιο και ισορροπεί αριστοτεχνικά μεταξύ κωμωδίας και τραγωδίας, με αλλεπάλληλες αλλαγές στο ύφος.

P16

Πρωταγωνιστής είναι ο Έφηβος, ένας νέος που αποφασίζει να εγκαταλείψει τη σκληρή δουλειά στα ορυχεία και να αναζητήσει μια καλύτερη τύχη στην πολιτεία. Φτάνοντας εκεί μετά από πολλές περιπέτειες, θα ερωτευτεί μια νεαρή πόρνη, τη Στέλλα, αλλά οι δύο νέοι δεν θα προλάβουν να κλεφτούν καθώς ξεσπά ο πόλεμος και ο Έφηβος συλλαμβάνεται και στέλνεται  στο μέτωπο ενώ η Στέλλα φυλακίζεται ως ερωτική σκλάβα του υπουργού Πολέμου. Λίγο καιρό αργότερα, όταν η Στέλλα μαθαίνει ότι ο άντρας της σκοτώθηκε στον πόλεμο, χάνει τα λογικά της. Στην πραγματικότητα όμως, ο Έφηβος γλίτωσε τον θάνατο και κατέφυγε στη Χώρα των Παλιάτσων. Από εκεί, αφού έμαθε την τέχνη τους, επιστρέφει στην πολιτεία για να πάρει την εκδίκησή του. Στο φινάλε, οι Παλιάτσοι ξεσηκώνουν τον λαό εναντίον των άδικων κυβερνώντων και παίρνουν την εξουσία, υψώνοντας τη μαυροκόκκινη σημαία στην κεντρική πλατεία της πολιτείας.

Παρά τον σαφή πολιτικό του προσανατολισμό, το έργο είναι βαθύτερα πολιτικό και ξεπερνά τη συζήτηση περί ταξικού πολέμου και αναρχίας καθώς ουσιαστικά πραγματεύεται πανανθρώπινες αξίες όπως η δικαιοσύνη και η ελευθερία. Τα Κεφαλονίτικα Νέα (από όπου και οι φωτογραφίες αυτής της ανάρτησης) κάνουν έναν, κατά τη γνώμη μου, ιδιαίτερα εύστοχο παραλληλισμό της «Νύχτας των Παλιάτσων» με το «Μεγάλο μας Τσίρκο» του Καμπανέλλη.

P15

«Oι Τσιριτσάντσουλες δεν είναι μια ομάδα. Είναι φιλοσοφία ζωής. Είναι τρόπος επιβίωσης, δημιουργίας, επικοινωνίας ή ακόμα και φυγής. Είναι τρόπος αντίστασης και καταγγελίας. Mε άλλα λόγια είναι ένας αυτοοργανωμένος χωροχρόνος, στον οποίο συναντιόμαστε διάφοροι περιφερόμενοι καλλιτέχνες, τρελοί ή φρόνιμοι» αναφέρουν οι ίδιοι στην ιστοσελίδα τους. Οι παραστάσεις τους στήνονται χωρίς χορηγούς, χωρίς σπόνσορες και χωρίς εισιτήριο.  Η συγκεκριμένη παράσταση στην Κεφαλονιά στηρίχθηκε από το «Κοινωνικό Εργαστήρι Τραβέρσο» που βοήθησε στο να έρθουν οι Τσιριτσάντσουλες στην Κεφαλονιά, από τον πάρεδρο της Λακήθρας που οργάνωσε τα διαδικαστικά του χώρου και από το κοινό, το οποίο ενθουσιασμένο καταχειροκρότησε την παράσταση και έριξε τον οβολόν του στο καπέλο που έβγαλε ο θίασος στο τέλος της παράστασης.

P9

Πέρα όμως από το πολιτικό μήνυμα, την αξιέπαινη αυτο-οργάνωση και την έντιμη προσπάθεια, σημασία έχει και το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα και το βασικό του συστατικό, το ταλέντο. Και οι άνθρωποι που έγραψαν, έστησαν και έπαιξαν τη «Νύχτα των Παλιάτσων» αδιαμφισβήτητα το διαθέτουν. Εξαιρετική η Ερμιόνη Δόβα με το αυτοσχέδιο μοιρολόι της, απολαυστική η Ντίνα Μαυρίδου κυρίως ως χήρα Μαριγώ, ανεξάντλητος ο Μάρκος Οικονομίδης ως Έφηβος και αργότερα ως Γελωτοποιός. Οι υπόλοιποι ηθοποιοί Ντίνα Καφτεράνη, Ελισσαίος Βλάχος, Γιάννης Αδρίμης επίσης πολύ καλοί σε πολλαπλούς ρόλους. Για το τέλος άφησα τον Μαρίνο Μουζάκη, ο οποίος είναι η ψυχή της παράστασης καθώς όπως ανέφερα στην αρχή, κρατάει το ρόλο του αφηγητή-τραγουδιστή, έγραψε το κείμενο και τις μουσικές του έργου και υπογράφει και τη σκηνοθεσία. Με άλλα λόγια, μου φαίνεται ότι ο άνθρωπος είναι αυτό που λέμε στην καθομιλουμένη, ταλεντάρα.

Αν πετύχετε κάπου τη «Νύχτα των Παλιάτσων», μη τη χάσετε.

Το κείμενο της παράστασης μπορείτε να το διαβάσετε εδώ, αν και «γράφτηκε για να παιχτεί και όχι για να διαβαστεί».

Advertisements

2 comments

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s