Φεστιβάλ Εικαστικών Τεχνών Κεφαλονιάς 2015 – Μια απογοήτευση

Επισκέφτηκα εχθές τον Κέφαλο για να δω τα έργα που φιλοξενούνται στο Φεστιβάλ Εικαστικών Τεχνών που διοργανώνεται υπό την αιγίδα του δήμου Κεφαλονιάς (ΚΕΔΗΚΕ) από τις 18 ως τις 22 Αυγούστου 2015, το οποίο έχει ως θέμα «Η Θεωρία του Σκοπού της Ζωής». Το συναίσθημα που αποκόμισα ήταν απογοήτευση και μόνο απογοήτευση.

  DSCN5926  DSCN5919

Αρχικά, κοιτάζοντας το πρόγραμμα του Φεστιβάλ, το οποίο μπορείτε να δείτε εδώ, βρίσκει κανείς τα ακόλουθα: σύγχρονο χορό, ρεσιτάλ πιάνου, έκθεση ζωγραφικής, παιδικό σεμινάριο ζωγραφικής, βιωματική βραδιά ποίησης, μπαζάρ χειροποίητων και μία συνέντευξη τύπου. Από όλες αυτές τις δραστηριότητες, μόνο η έκθεση ζωγραφικής και το παιδικό εργαστήρι (άντε, και το μπαζάρ χειροποίητων) εντάσσονται στον τίτλο του Φεστιβάλ το οποίο λέει «Εικαστικές Τέχνες».

DSCN5932   DSCN5939

Εικαστικές τέχνες είναι η  ζωγραφική, η γλυπτική, η χαρακτική, η κεραμική, ο κινηματογράφος και η φωτογραφία. Σ’ αυτήν την κατηγορία θα μπορούσαν επίσης να ενταχθούν, υπό μία διευρυμένη έννοια του όρου, η αρχιτεκτονική και η τυπογραφία ή ακόμα και η γραφιστική. Ο χορός, το πιάνο και η ποίηση δεν είναι εικαστικές τέχνες, όπως και να το κάνουμε. Παρ’ όλα αυτά, τα συγκεκριμένα έργα βρήκαν το δρόμο τους προς την παρουσίαση στο κοινό μέσα από αυτό το Φεστιβάλ, πράγμα που με κάνει να σκέφτομαι ότι μάλλον πρόκειται για διαφημιστική προβολή των συμμετεχόντων υπό την αιγίδα του δήμου Κεφαλονιάς και τίποτε άλλο.

DSCN5921

Όσο αφορά τα έργα ζωγραφικής που είδα στην έκθεση, και δεδομένου ότι το Φεστιβάλ έχει συγκεκριμένα τη βαρύγδουπη θεματική «Η Θεωρία του Σκοπού της Ζωής», ομολογώ ότι  προσωπικά απέτυχα να καταλάβω το οτιδήποτε σχετικά. Τα έργα ήταν λίγο απ’ όλα και δεν είχαν καμία κοινή συνισταμένη στη θεματική τους: λουλούδια, πορτρέτα, κορμιά, ό,τι είχε ο καθένας έδωσε στην έκθεση, ανεξαρτήτως θεματικής, πράγμα που με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο μεγαλόπνοος τίτλος μάλλον επιλέχθηκε προκειμένου να κοσμήσει βιογραφικά σημειώματα ή το αρχείο εκδηλώσεων του δήμου, παρά να παρουσιάσει μία συγκεκριμένη καλλιτεχνική θεματική.

DSCN5916    DSCN5917

Πέρα από αυτό, τα περισσότερα έργα ζωγραφικής ήταν σχετικά καλοφτιαγμένα, όπως φαίνεται και από τις (μάλλον κακοφωτισμένες) φωτογραφίες που τράβηξα. Δυστυχώς όμως, πέρα από το γεγονός ότι ήταν εκτός θεματικής όπως προ-ανέφερα, είχαν το κοινό χαρακτηριστικό που συναντάμε σε όλες τις εκθέσεις ερασιτεχνών: ήταν παντελώς ανέμπνευστα (συμπεριλαμβανομένης και της εγκατάστασης που φιλοξενείται στο Αργοστόλι στο πλαίσιο του Φεστιβάλ).

Σαν τη μύγα μες το γάλα ξεχώρισα μόνο το έργο της Ελπίδας Παπαγεωργίου με τον αριθμό 51. Πρόκεται για έναν μεγάλο καμβά, που δεν είμαι σίγουρη αν είναι ζωγραφισμένος από κάτω ή αν είναι κάποιο παλιό πόστερ. Η καλλιτέχνιδα το πέρασε όλο με άσπρο χρώμα κι εκεί πάνω έφτιαξε τη νεαρή της γυναίκα που σκίζει με τα νύχια της το χρώμα για να αποκαλύψει τόπους-τόπους τι κρύβεται από κάτω. Ήταν το μόνο έργο που δεν στηριζόταν στην τελειότητα της τεχνικής για να εντυπωσιάσει (το αντίθετο θα έλεγα) άλλα φανέρωνε μια προσωπική, γνήσια καλλιτεχνική ματιά. Ενδιαφέρον είχε επίσης το έργο της Ελισάβετ Μουζακίτη, κυρίως λόγω της διαφορετικής προοπτικής του.

DSCN5924  DSCN5936  DSCN5935

Ελπίδα Παπαγεωργίου

DSCN5938

Ελισάβετ Μουζακίτη

Εάν σε όλα τα παραπάνω, προστεθεί η κακή κατάσταση στην οποίο βρίσκεται το θέατρο Κέφαλος, τότε η λέξη «απογοήτευση» δικαιολογείται ακόμα περισσότερο. Οι γυψοσανίδες και οι τοίχοι είναι βρώμικοι και γεμάτοι τρύπες ή ακόμα και ρωγμές στα σημεία που είχαν κρεμαστεί παλιότερα άλλα έργα, άλλων εκθέσεων. Κανένας δεν ενδιαφέρθηκε να σουλουπώσει κάπως το χώρο, πιστεύοντας ίσως πως η ασχήμια θα καλυφθεί από την ομορφιά των εικαστικών έργων.

DSCN5928   DSCN5931

Θα μου πει κάποιος: «Εντάξει, μια έκθεση ενός δήμου πήγες και είδες, τι περίμενες;» ή ακόμα χειρότερα «ούτε εισιτήριο δεν πλήρωσες και γκρινιάζεις;’. Κατά τη γνώμη μου όμως, δεν είναι έτσι. Η προχειρότητα με την οποία στήθηκε όλο αυτό εκθέτει τόσο την ΚΕΔΗΚΕ, εάν είναι όντως αυτή η διοργανώτρια γιατί ούτε αυτό ήταν απολύτως σαφές (καθώς φανερώνει ότι μάλλον θεωρεί ότι απευθύνεται σε άσχετους, οπότε βάλε έναν βαρύ τίτλο εκεί πέρα, να χαμε να λέγαμε) όσο και τους συμμετέχοντες, τους οποίους είμαι αναγκασμένη να θεωρήσω επαγγελματίες δεδομένου ότι η έκθεση δεν χαρακτηρίζεται πουθενά ως «ερασιτεχνική».

Αυτό που νομίζω ότι κατέστρεψε τη φιλόδοξη ιδέα ενός εικαστικού φεστιβάλ στην Κεφαλονιά είναι το προφανές: οι άνθρωποι που επέλεξαν τα έργα και τις εκδηλώσεις δεν είχαν κριτήρια (ούτε πρακτικά, ούτε καλλιτεχνικά). Ή ακόμα κι αν είχαν, εγώ σαν επισκέπτρια, δεν τα έμαθα ποτέ. Θα είχε ενδιαφέρον, ας πούμε, την επόμενη φορά, οι άνθρωποι που θα λειτουργήσουν ως curator μιας έκθεσης, να κάτσουν να γράψουν μια σελίδα για το επιλεγμένο θέμα και για τα έργα που φιλοξενούνται. Είναι το ελάχιστο που θα μπορούσε να διασώσει τις επιλογές τους, μαζί με τον αυτονόητο ευπρεπισμό του χώρου παρουσίασης.

Σε γενικές γραμμές, αν αυτά τα έργα τα είχα δει στο πλαίσιο ενός εργαστηρίου ζωγραφικής, κατά πάσα πιθανότητα θα θαύμαζα το ταλέντο των δημιουργών. Αλλά όχι να μου το παρουσιάζουν όλο αυτό ως Φεστιβάλ Εικαστικών Τεχνών με θέμα «Η Θεωρία του Σκοπού της Ζωής». Νο. Νο. Νο.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s